Ito ay linya mula sa kantang Gising Kaibigan ng bandang Asin. Mula noong narinig ko ang linyang ito, lalo akong nakonsensya, bilang isang taong kadalasan iniisip ko ang kahalagahan ng oras..ngunit naaaksaya pa rin..
Ginto naman kasi ang oras.. kapag ito'y nagamit na 'di na maibabalik.. ngunit gaya ng ginto na maari pang matunaw o gawin pang ibang anyo, ihalo sa ibang metal.. ang panahon 'pag magamit na magiging isa itong nakaraan.. na binabalik-balikan pa natin.. nagiging mahalagang kasaysayan man ito o masakit na nakaraan.. hindi ito madaling mabura sa ating puso at isipan..
Dahil sa ating paggamit kaya nakakalawang ang oras.. o ang panahon.. tayo ang masisisi kung ito ay nasayang..nasa atin na ang desisyon kung pakikintabin pa ba natin o hayaan na lamang na kalawangin at hayaang agawin ng kalikasan ang kanyang sariling likha...
No comments:
Post a Comment